تریپوفوبیا(trypophobia) به ترس شدید از خوشه های سوراخ های کوچک، برجستگی ها یا الگوها گفته می شود. برای مثال، فرد مبتلا به تریپوفوبیا ممکن است از سوراخ های لانه زنبوری یا برجستگی های روی پوست میوه ترس داشته باشد.
تریپوفوبیا به عنوان یک اختلال روانی طبقه بندی نمی شود. با این حال، اگر مشاهده الگوهای خوشه ای باعث ناراحتی شما می شود به احتمال زیاد درگیر این اختلال می باشید.
Trypophobia چیست؟ فرد مبتلا به ترس از سوراخ ناراحتی یا ترس ناشی از دیدن الگوهای خوشه ای از سوراخ ها یا برآمدگی ها می باشد. الگوهای طبیعی موجود بر روی چیزهایی مانند میوه، غلاف دانه، یا پوست خزنده یا الگوهای دست ساز می توانند باعث بروز این ترس شود.
فوبیا سوراخ همچنین می تواند به عنوان یک بیزاری شدید از الگوهای مرتبط با برخی بیماری های پوستی مانند ایکتیوز که باعث ایجاد الگویی الماسی شکل روی پوست می شود، ظاهر شود.

تریپوفوبیا می تواند توسط طیف وسیعی از اشیا و الگوها ایجاد شود. به عنوان مثال، غلاف دانه نیلوفر، لانه زنبوری و انار ممکن است باعث ترس و اضطراب در بین افراد درگیر این فوبیا شود.
چشم های حشرات، اسفنج های دریایی، صخره های مرجانی نیز ممکن است باعث بیزاری و انزجار شوند. افرادی که از سوراخ ها می ترسند.
افراد مبتلا به سوراخ هراسی ممکن است برخی یا همه علائم فیزیکی و روانی زیر را تجربه کنند:
افراد مبتلا به فوبیا تمایل دارند از شی یا تجربه ای که باعث ایجاد علائم می شود اجتناب کنند، که می تواند عملکرد آن ها را در شرایط خاص دشوارتر کند.
فوبیا علت خاصی ندارد. در عوض، آن ها می توانند ناشی از هر تعداد یا ترکیبی از عوامل پیچیده، از جمله ژنتیک، ضربه قبلی و اضطراب یا افسردگی طولانی مدت باشد.
در مورد تریپوفوبیا، برخی از دانشمندان معتقدند که علت آن ممکن است تکاملی باشد. محققان دانشگاه آمستردام بیان کرده اند که به جای اینکه این فوبیا ناشی از ضربه یا اضطراب باشد تنها یک پاسخ سازگار طبیعی به الگوهای موجود در طبیعت باشد که ما ذاتاً آن را خطرناک می دانیم.
به عنوان مثال خوشه های سوراخ ممکن است به عنوان هجوم انگلی پوست تعبیر شود و الگوهای خاصی می توانند ظاهر مارهای سمی را به یاد فرد آورد. به طور مشابه، فرد ممکن است از الگوهای خوشه ای روی غذا و سایر مواد آلی بترسد، زیرا ظاهر انگل را به او یادآوری می کند، که می تواند خوردن غذا را خطرناک کند.
سایر نظرات کمتر از این فرضیه حمایت می کنند. در یک مطالعه در سال 2017، کودکان پیش دبستانی نسبت به عکس های رنگی مارهای سمی بیزاری فوری نشان دادند، اما نه براساس الگوهای مشخص. این نشان می دهد که هر گونه واکنشی به چنین الگوهایی ممکن است آموختنی باشد، نه غریزی.
فوبیا سوراخ یک بیماری خاص نیست، بنابراین هیچ درمان تضمینی برای آن وجود ندارد. با این حال، افراد مبتلا به فوبیای خاص معمولاً با روان درمانی و در صورت نیاز با دارو درمانی روبرو می شوند.
درمان ها عبارتند از:
اگر ترس شما ادامه پیدا کرد، درمان نهایی به صورت رفتاردرمانی شناختی خواهد بود، که در آن روش هایی برای مدیریت اضطراب از طریق تنفس و مدیتیشن به شما آموزش داده می شود تا بتوانید ترس و وحشت خود را کنترل کنید.
درمان فوبیای خاص معمولاً شامل اصلاح سبک زندگی، روان درمانی و گاهی اوقات دارو می شود. اما اصلاح سبک زندگی در درمان آن نقش زیادی دارد که شامل موارد زیر می شود:
یکی از موضوعاتی که تاثیر شگفت انگیزی در کنترل اضطراب دارد تمرین تنفس می باشد، سعی کنید دم و بازدم عمیق را تمرین کنید و سعی کنید بر تنفس خود تمرکز کنید. این کار را چند بار در روز انجام دهید که هنگام اضطراب بتوانید با این کار استرس خود را کاهش دهید.
منبع : تریپوفوبیا
برچسب:
نویسنده: منا